Κοινή διαπίστωση όσων έρχονται στη Λάρισα είναι πως αυτοί οι άνθρωποι νομίζεις πως πραγματικά δεν έχουν τι να κάνουν. Κάθε ώρα της μέρας οι καφετέριες και τα μαγαζιά γεμίζουν (εκτός απο φοιτητές) με πολλούς μα πολλούς πολίτες της πόλης απο ηλικίες 30-55 που πίνουν τον καφέ τους…
Και είναι λογικό, αν σκεφτείς πως στη Λάρισα υπάρχουν τόσοι χιλιάδες φοιτητές, ο καθένας μας τρέφει με το ενοικιό του αυτούς τους ανθρώπους. Έχουν βρει το νόημα της ζωής. Εισοδηματίες.
Για μερικούς φαίνεται άσχημο αλλά και ποιος δεν θα θελε να είναι στη θέση τους;
Αυτή η πολή χάρη στους φοιτητές ζει. Και το παραδέχονται οι περισσότεροι. Τα μαγαζιά, τα λεωφορεία, οι ταξιτζήδες, τα βιβλιοπωλεία, τα κέντρα διασκέδασης, τα σουβλατζίδικα…
Αν περίμενε ο ταξιτζής απο τους Λαρισαίους να κάνει μεροκάματο…Θα έμενε στα χωράφια του.
Ναι φυσικά τα χωράφια είναι ένας ξεχωριστός παράγοντας του όρους “εισοδηματίας”, εκεί μιλάμε για “επιχειρηματίας”, τα χωράφια απασχολούν σχεδόν αποκλειστικά αλλοδαπούς που μένουν εδώ τριγύρω απτη Λάρισα. Μερικοί κάναν τα κτήματα πολυκατοικίες και φέρθηκαν πιο έξυπνα.
Η Κατάσταση αυτή που έχει δημιουργηθεί με τους Λαρισαίους εισοδηματίες, δεν ξέρουμε τι θα επιφέρει στο μέλλον. Η νέα γενιά λαρισαίων φαίνεται…. πολύ άνετη. Δεν φαίνεται να ανησυχεί και πολύ για το μέλλον.
Σε γενικές γραμμές δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους Λαρισαίους. Έχουν μέχρι ένα σημείο επιχειρηματικό μυαλό. Το θέμα δημιουργείτε με αυτούς που περνάνε στο στάδιο της εκμετάλευσης των φοιτητών. Ένα…τεράστιο θέμα. Πραγματικά τεράστιο. Το οποίο φυσικά συμβαίνει σε όλες τις πόλεις που στεγάζουν κάποιο ΤΕΙ-ΑΕΙ.